Yıl 2015. Üniversite 1. sınıftayım, 19 yaşındayım. Hayatımın aşkını bulmuşum ve evlenmek istiyorum. Ama aileden zengin değilim, mesleğim yok. Eşim de aynı durumda, ikimiz de sosyoloji okuyoruz.
\nEşim hobi olarak takı yapıyordu. Kağıt üzerinde maliyeti düşük, kârı iyi görünüyordu. İkimiz de 100’er lira koyduk. O zaman 200 lira 100 dolar ediyordu. Etrafımızdakilere sattık, bir iki kere Pendik cumartesi pazarında tezgah açtık. Markanın adı Rengalux oldu: Rengarenk ve Lux.
\n“E-ticaret sitesi kuralım” dedim. Hazır site 4-5 bin dolardı, bizim toplam sermayemiz 200 lira. 3 ay boyunca gece gündüz kendim nasıl yaparım diye uğraştım. Yapay zeka yok, Türkçe kaynak yok, her şeyi deneyerek öğrendim.
\n22 Nisan 2016’da site açıldı. Kolyeler 20 lira, kapıda ödeme var.
\nAçıldıktan bir hafta sonra Onedio’da “uzaylı takılar” diye bir liste çıktı. Yorumların yarısı “bunlar nerede satılıyor” diyordu. Eşim her yorumun altına tek tek cevap yazdı. Elimizde ne varsa sattık. Eylül’e nikah tarihi aldık.
\nSonra Haziran’dan Eylül’e satış sıfıra indi. Yeni başladığımız için yaz durgunluğunu bilmiyorduk. Eşim bir kafede işe başladı. Ben de “kendi sitemi yaptım, başkasına da yaparım” deyip Bionluk’ta 150 liraya bir site yaptım. Nasıl yapılacağına dair en ufak fikrim yoktu. Hizmet satarak kazandığım ilk para buydu.
\n24 Eylül 2016’da evlendik. 8 Ekim’de bir Instagram reklamı açtık: dolunay kolye, 22 lira. 77 bin beğeni, altı “fiyat nedir” dolu. O reklam bize 3 yıl para kazandırdı, Rengalux 2019’da kapanana kadar.
\nEşim 2016’da sitenin Hakkında sayfasına şunu yazmış: “Aslında biz evlenmek istediğimiz için bu markayı kurduk. Böylece 24 Eylül 2016’da evlenebildik.”
\n19 ve 21 yaşındaydık. Belki nasibimiz böyleydi, belki de çok genç olduğumuz için riskleri düşünemeden daldık. O günden sonra hikaye benim için hep girişimcilik olarak devam etti.
\n