# Açık sekmeler: yapay zeka çağının odak hastalığı

- Yazar: Muhammed Furkan Yılmaz (@mfurkanyilmazzz)
- Canonical: https://furkanmind.com/mind/acik-sekmeler-yapay-zeka-caginin-odak-hastaligi
- Statü: Test ediliyor (testing)
- Yayın: 2026-10-05
- Güncelleme: 2026-10-06
- Dil: tr (original)
- Lisans: CC BY 4.0

## Tez

Yapay zekayla aynı anda beş altı iş yürütmek güç gibi hissettiriyor ama hiçbir işin içinde olmamaya dönüşüyor, oysa değer katan şey derinlik.

## Özet

Eylül başında iki hafta kendimi izledim. Gün içinde yapay zekayla aynı anda 5-6 işi birden yürütüyordum, agent'lara emir yağdırıyordum. Hepsi çalışıyordu, ben yenilerini açıyordum. İnsana tanrısal bir güç gibi hissettiriyor.

Ama aynı anda her şey ilerlerken ben hiçbir şeyin içinde değildim. Buna **açık sekme problemi** diyorum.

Kaydırma çağı günlük hayattaki odağımızı zaten yedi. Şimdi sıra iş dünyasında. Tek fark şu: sosyal medyada dikkatimizi başkası bölüyordu, işte kendi elimizle bölüyoruz. Üstelik verimli olduğumuzu sanarak.

Emir yağdırmak elimdeki işleri hızlandırıyor. Neyin yapılmaya değer olduğuna karar vermekse derinlik istiyor. Derinlik de bölünmüş kafadan çıkmıyor. Asıl mesele hız değil, yön. Hız yanlış yöne de aynı hızla gider.

Yapay zekaya itirazım yok, her gün kullanıyorum. Ama orkestra şefi olduk derken nota okumayı unutuyoruz galiba.

## Deney: tek odak

Kendime üç kural koydum. İşe başlamadan günün konuları deftere yazılıyor. Araya iş alınmıyor, iş bitmeden kalkılmıyor. Her iş bitince bütün sekmeler ve pencereler kapanıyor.

İlk gün 6 hedeften sadece 3'ünü bitirdim. Buna rağmen son ayların en iyi çalışma günüydü, çünkü iki şey ortaya çıktı:

- **Kaçtığım işler görünür oldu.** Normalde "yetişmedi" der geçerdim. İş aslında yetişiyordu, ben yapmak istemiyordum.
- **Sıkıldım.** Gerçekten sıkılmayalı aylar olmuştu. Sıkıldığım anda çözümler gelmeye başladı.

Bir gözlem daha: beynim ilişkili işler arasında geçişte yorulmuyor. Asıl yoran şey, birbiriyle alakasız konular arasında boşluksuz gidip gelmek.

## İlk haftanın sonu

Ortalama 4 işe çıktım. Bir akşam 17:27'de oturdum, 18:40'ta kalktım: günün en yorgun saatinde tek oturuş, tek iş. Bir hafta önce bunu yapamıyordum.

Asıl değişen sayı değildi. Ürettiğim işle aramdaki bağ geri geldi. Tek konuda kalınca iş "çıktı" olmaktan çıkıp benim ürettiğim bir sonuç oluyor. Bitirmenin hazzını unutmuşum.

Hız tek başına tuzak. Yapay zeka herkese aynı hızı veriyor. Fark artık işin çıkmasında değil, hangi işin doğru iş olduğuna karar vermekte. Yeni dönemde daha hızlı at sürene değil, araba fikrini bulana ihtiyaç var.

İkinci keşif, yani sıkılmak, beni bir sonraki deneye götürdü: sıkılma terapisi.

## Türevler

- Threads @mfurkanyilmazzz: https://www.threads.com/@mfurkanyilmazzz/post/DdMcW7vjyjB
- Threads @mfurkanyilmazzz: https://www.threads.com/@mfurkanyilmazzz/post/Dc4CQA_D10s
- Threads @mfurkanyilmazzz: https://www.threads.com/@mfurkanyilmazzz/post/Dc1dZPXjzUV

## Bağlı node'lar

- ← genişletildi ← Sıkılma terapisi: 626 dakika hiçbir şey yapmamak (sikilma-terapisi-626-dakika-hicbir-sey-yapmamak): Dışarıdan hiçbir uyaran almadan sıkılacak kadar oturduğumda zihnim önce temizlik yapıyor, sonra üretiyor. — https://furkanmind.com/mind/sikilma-terapisi-626-dakika-hicbir-sey-yapmamak