Kemal’le birçok defa battık. İlki Patile’ydi. Ama hiçbiri 2024’teki kadar acıtmadı.
\n2024 iyi başlamıştı, yüksek hedeflerimiz vardı. Sonra büyük müşterilerimizden biri battı, diğeri ödeme yapmadı. Mart ayında Kemal’le bir börekçide oturup Excel’de hesap yaptım: maaşlar nereye gidecek, borç ne durumda, ne kadar daha maaş ödeyebiliriz. Birkaç ay daha götürseydik kimsenin maaşını ödeyemeyecektik.
\nÖnce ekibi yarı yarıya küçülttük, birkaç ay sonra bir kişi hariç herkesi çıkardık, sene sonunda da sonuncuyu. 11 kişiden 2 kişiye düştük. Aralık geldiğinde borcumuz iki ev parası kadardı.
\nElimizde 10-11 proje vardı ve hepsinin teknik borcu büyüktü. Ekip dağılırken kimse teknik borcu önemsemiyor. İş azalmadı, sadece yapacak kimse yoktu. 2024 sonundan 2025 sonuna kadar günde 12 saatten az çalıştığımız gün çok azdı.
\nAralık 2024’te İstanbul’da bir ilçe belediyesine yapay zeka projesi sunduk. İşe alım sürecinde başvuranı karşılayan, bilgilerini alıp CV’sini dolduran bir yapay zeka avatarı hazırlamıştık. İki üç toplantı yaptık, proje belirsizlikte kaldı. Belki anlatamadık, belki zamanının çok üstündeydi.
\nDönüşte Kemal’in beyaz Egea’sındayız, o sürüyor, ben sağ koltuktayım. Çok bunalmışız ama teknolojinin geldiği yerden heyecan da duyuyoruz. Yeni bir şeyin tam ortasındaymışız gibi.
\nBir bilgi üzerime yıkılınca beynim durulana kadar durmaz. Ertesi sabah Kemal’e Etrexio’yu yeniden markalayalım mı diye yazdım. Yazılım ajansındaki bütün görevleri tanımlayıp yapay zekadan geçirmeyi düşünüyordum. Sonra bir isim geldi: Digi Sapiens. Homo sapiens’in yanına Digi Sapiens. Eşim Sevin’e sordum, “dijital insanlar” dedi.
\nKemal “hiçbir şey olmasa domaini satarız, alalım” dedi. .ai alan adları en az iki yıllık satılıyordu, 7 bin lira. Aynı gün spor salonu için konuşmuşuz: Kemal “gidemiyoruz, yazık oluyor” demiş, ben “nakit ödeyemem” demişim. Şirket eksideydi, biz eksideydik. Yine de digisapiens.ai’yi aldık. Bugüne kadar bir alan adına verdiğim en yüksek para bu.
\nO heyecanla aynı gün bütün sosyal medya hesaplarını, Google Workspace’i açtım, ilk e-postayı gönderdim.
\n15-20 gün sonra Kemal beni çekti: kımıldamadan kameraya bakıyorum. Konuşmazken nasıl duracağını öğretmek için boş duran halime dudak senkronizasyonu yapmaya çalışıyorduk. Arkada GPT’nin API’si, ses dönüştürme, ağız senkronu. 2024 için zor işlerdi. Yeni bir çalışma arkadaşı, yeni bir tür oluşturacakmışız gibi hissediyorduk.
\nBorcun iki tarafı vardı: teknik borç ve maddi borç, ikisi üst üste biniyordu. Bankalardan ihtar gelecek noktadayken Digisapiens’e bakmak evin yanarken saçını taramak gibi olurdu. Dışarıdan yemek bile söylemiyorduk, ofiste tost yiyorduk.
\nEkim 2025’te Kemal’e kapatılacak Google Workspace hesaplarını yazdım. Digisapiens de listedeydi. Ayda 100 lirayı veremedik, kapattık.
\n6-8 ayda projelerin çoğunu bitirdik, ödemelerini topladık. 2025’in sonunda batmadan kurtulduk. Resmiyette batmadık ama aslında batıp çıktık.
\n2026’da Kemal Digisapiens’e odaklandı, geliştirmenin çoğunu o üstlendi. Bugün isim ve görev tanımı verdiğin, seninle süreci yöneten, birbiriyle konuşan dijital çalışanlar var. Kendi içerik analizlerimi artık Digi’ye yaptırıyorum. Nasıl çalıştığını bilmeme rağmen bu bana hâlâ garip geliyor, biraz da duygulanıyorum.
\nBir yıl önce 100 lirayı çok görüp fişini çektiğim proje bugün kapalı betada ve ilk 100 kullanıcısını arıyor.
\n